Έχει και ο πατέρας δικαιώματα

Είναι η εμπειρική μου γνώμη ως κλινικός ψυχολόγος, που ειδικεύεται σε παιδιά και οικογένειες,  ότι κάθε φορά που υπάρχει χωρισμός, διαζύγιο ή ακόμα και διχόνοια στην οικογένεια, αυτός που αποξενώνεται από τα παιδιά του είναι συνήθως ο πατέρας. Έχω δει πολλές περιπτώσεις στις οποίες η μητέρα έχει χρησιμοποιήσει τον πατέρα εναντίον των παιδιών του, λόγω του δικού της πόνου ή των διαφορών μαζί του.

Άκου μητέρα. Παρόλο που έχεις πληγωθεί, ή ακόμα αντιμετώπισες άσχημες καταστάσεις λόγω του πατέρα, εκτός αν υπάρχει ζήτημα ενδοοικογενειακής βίας, κακοποίησης ή ουσιών, δεν υπάρχει άλλος λόγος ο πατέρας να αποξενωθεί από τα παιδιά του. Παρόλο που είσαι ικανή να μεγαλώσεις μόνη σου τα παιδιά σου, και έχεις πολλές ικανότητες και ταλέντα, τα παιδιά σου εξακολουθούν να χρειάζονται τον πατέρα τους. Αυτοί είναι οι 3 λόγοι γιατί τα παιδιά σου χρειάζονται τον πατέρα τους ακόμα και όταν εσύ τον μισείς για τους  δικούς σου λόγους.

1. Τα παιδιά που μεγάλωσαν με τους πατεράδες τους έχουν καλύτερη αυτοεκτίμηση, λόγω του τρόπου με τον οποίο ένας πατέρας σχετίζεται με τα παιδιά τους. Οι πατέρες ωθούν τα παιδιά τους στα όριά τους και συνήθως θέτουν αυστηρότερα όρια, γεγονός που τους επιτρέπει να ρυθμίζουν τα συναισθήματά τους και να επιτυγχάνουν νέα πράγματα.
2. Οι πατέρες παρέχουν μια αίσθηση ασφάλειας για τα παιδιά τους επειδή παίζουν με σωματικά έντονο τρόπο μαζί τους και κατά την διάρκεια του παιχνιδιού συνήθως αλλάζουν τους κανόνες. Αυτός η σωματική επαφή και η απρόβλεπτη κατάσταση του παιχνιδιού, βοηθάει  τα παιδιά  να μάθουν να προσαρμόζονται και να γίνονται ευέλικτα.
3. Οι πατέρες συνήθως εμμένουν στις συνέπειες που θέτουν όταν τα παιδιά είναι άτακτα, και αυτό χτίζει χαρακτήρα και ταπεινότητα. Μια αρετή που είναι γνωστό ότι καλλιεργεί ανθεκτικότητα στα παιδιά.

Γι’ αυτό σας παρακαλώ, μητέρες, σταματήστε να χρησιμοποιείτε τα παιδιά σας σαν σφαίρα για να εκδικηθείτε τον σύζυγό σας, τον πρώην σύζυγό σας, τον πατέρα του μωρού σας κ.λπ., γιατί θα εξοστρακιστεί από την συναισθηματική και καθημερινή ζωή τους, και θα φταίτε εσείς. Μια μέρα τα παιδιά σου θα μεγαλώσουν, και θα σχηματίσουν τη δική τους γνώμη για τους γονείς τους και θα δυσανασχετήσουν με το γεγονός ότι τα κράτησες μακριά από τον πατέρα τους.

Όσον αφορά εσένα αγαπητέ πατέρα, θα ήθελα να ξέρεις, ότι πρέπει να σηκωθείς και να αγωνιστείς για τα ίσα δικαιώματά σου όσο αφορά την μέριμνα του παιδιού σου. Κανείς άλλος δεν θα το κάνει για σένα. Αν αισθάνεσαι ότι έχεις παραμεριστεί άδικα, μην στέκεσαι εκεί και απλά να  παρακολουθείς την κατάσταση. Να αγωνιστείς για το δικαίωμά σου να μεγαλώσεις τα παιδιά σας. Γιατί μια μέρα, τα παιδιά σου θα μεγαλώσουν και αυτά με την σειρά τους, και θα σε ρωτήσουν “γιατί, ή πού ήσουν όταν σε χρειαζόμουν;” Ελπίζω να έχεις μια καλή απάντηση. Και όχι, το να κατηγορείς τη μητέρα δεν είναι καλή απάντηση. Οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, αλλά αυτό που μετράει στη ζωή είναι το πώς εσύ αντιδράς.